TECHNOLOGIA FDM

Technologia FDM (Fused deposition modeling) – to metoda polegająca na nanoszeniu tworzywa sztucznego (filamentu) w postaci nitek przez nagrzaną dyszę, która nadtapia materiał. Głowica porusza się po osiach X i Y, najpierw nakładając kontur warstwy, a następnie ją wypełniając nićmi roztopionego materiału. Technologia ta od samego początku lat dziewięćdziesiątych jest intensywnie rozwijana przez firmę Stratasys. Od początku zaistnienia tej technologii druku 3D jej największą zaletą było stosunkowo tanie budowanie prototypów inżynieryjnych. Dzięki możliwości zastosowania różnych materiałów uzyskiwano charakterystykę mechaniczną wydruków zbliżoną do modeli formowanych wtryskowo.

ZASTOSOWANIE

1. Części i modele testowe.
2. Formy negatywu do odlewów. Od żywicy po różnego rodzaju metale.
3. Przygotowywanie modeli do formowania wtryskowego dużego przekroju detali (RTV, motoryzacja, lotnictwo itd.).
4. Marketing, gadżety reklamowe.
5. Produkcja krótkoseryjna.

ZALETY

1. Właściwości wydruków 3D zbliżone do finalnych założeń materiałowych w produkcji wtryskowej.
2. Szybka produkcja pojedynczych modeli prototypowych.
3. Wysoka udarność druku 3D.
4. Wysoka dokładność wymiarowa nawet przy dużych obiektach – ponad 500 mm, ± 0,15 do ± 0,3 mm. Zależne od geometrii i sposobu ułożenia modelu na polu roboczym drukarki 3D.